Βάσεις για γλυκά

Στη ζαχαροπλαστική, όπως και στη μαγειρική, πάντα υπάρχει μια βάση. Από μια βάση, όπως ζύμη, κρέμα, μαρέγκα, σως κτλ μπορούμε να φτιάξουμε διάφορα γλυκά. Όταν γνωρίζουμε καλά να φτιάχνουμε τις βάσεις, τότε μπορούμε να δημιουργήσουμε με την φαντασία μας γλυκά, συνδυάζοντας διάφορα υλικά μεταξύ τους και ακολουθώντας πιστά τις τεχνικές και τις αναλογίες.

Τη ζύμη μπορούμε να τη διατηρούμε στο ψυγείο ωμή και όταν θέλουμε, για παράδειγμα να φτιάξουμε μια τάρτα, την ψήνουμε την ίδια ημέρα ώστε να είναι φρέσκια.

Μαρέγκες και παντεσπάνια διατηρούνται για αρκετό καιρό, αρκεί να είναι σε κουτί που κλείνει ερμητικά και να φυλάσσονται σε μέρος που δεν έχει υγρασία. Τις σως μπορούμε να κρατάμε για 5-6 ημέρες, ενώ τις κρέμες για 2 ημέρες. 

Σοφία Πασχαλίδου Γ2

Τάρτες και Πίτες

Οι τάρτες και οι πίτες συνοδεύουν ένα ωραίο ρόφημα, ίσως και ένα καλό γλυκό κρασί.

Στις τάρτες, το μυστικό είναι η ζύμη, που πρέπει να είναι τραγανή και λεπτή, και τα φρέσκα  φρούτα. Πρέπει να καταναλωθούν μέσα σε 24 ώρες για να μην πανιάσουν.

Οι πίτες θέλουν καλό ψήσιμο για όσο χρόνο αναφέρεται σε κάθε συνταγή και πρέπει να καταναλώνονται, ανάλογα με το είδος τους , μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα

Σοφία Πασχαλίδου Γ2

Μπισκότα και κέικ

Τα μπισκότα και τα κέικ έχουν κάτι κοινό: το αλεύρι. Ποιος δεν τρώει με τον καφέ τους ένα μπισκότα ή ένα πασχαλινό κουλούρι; Ποιο σπίτι δεν φτιάχνει ένα κέικ από μια συνταγή της γιαγιάς ή της μαμάς;

Τα κέικ είναι υπέροχα με το τσάι, το γάλα ή τον καφέ. Για να πετύχουμε ένα κέικ, απαιτείται σωστό ψήσιμο και πιστή εκτέλεση της συνταγής.

Τα μπισκότα πρέπει να φτιάχνονται με φρέσκο βούτυρο και φρέσκα αβγά, για να έχουν ωραίο άρωμα και πρέπει να διατηρούνται σε μεταλλικό σκεύος ερμητικά κλειστό, για να παραμένουν τραγανά και να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Η υγρασία είναι ο μεγάλος τους εχθρός.

Σοφία Πασχαλίδου Γ2

Σοκολάτα και φαντασία

          Αν τα γλυκά είναι πάθος, τότε η σοκολάτα για μένα είναι μαγεία… Γλυκιά ή πικρή, μαύρη ή λευκή, σε πλάκα ή σε σοκολατάκι , γεμιστή με αμύγδαλο ή φουντούκι, κρέμα ή λικέρ, σε τρούφα, η σοκολάτα είχε και θα έχει πάντα τους θαυμαστές της. Για μένα όμως η σοκολάτα είναι μία: μαύρη και πικρή. Αυτή η πίκρα που λιώνει στο στόμα και στο τέλος αφήνει μια γλυκιά αίσθηση.

            Όταν κόβω τη σοκολάτα σε μικρά κομμάτια για να τη λιώσω, όταν την απλώνω πάνω στο μάρμαρο για να τη στρώσω και βλέπω να αλλάζει υπόσταση, από υγρή σε στερεή μορφή, να αναδίδει το άρωμά της και να καταβροχθίζει τα καραμελωμένα φουντούκια μαγεύομαι. Όταν ρίχνω καυτή κρέμα μέσα στη σοκολάτα ανακατεύοντας, η κρέμα παίρνει τη δύναμή της σοκολάτας και το λευκό γίνεται μαύρο.

            Η σοκολάτα έχει πλέον την τιμητική της. Στο εξής, στις 12 Οκτωβρίου θα γιορτάζεται η η «Παγκόσμια Ημέρα Κακάου και Σοκολάτας» ή «Chocday».

            Σοφία Πασχαλίδου Γ2

Τα 10 πιο επικίνδυνα αεροδρόμια!

Η απογείωση και η προσγείωση είναι πάντα το πιο επικίνδυνο σημείο της πτήσης για τα αεροσκάφη.

. Τι γίνεται λοιπόν όταν στο... δρόμο προς το έδαφος βρίσκονται βουνά, βράχια, παραλίες και κεντρικοί δρόμοι;

Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε!

         

                                 Κωνσταντίνος Τζουβανέλης

Ιστορία Αμυγδαλεώνα- Μέρος 1ο

Την πατρίδαμ έχασα, έκλαψα και πόνεσα….

Με αυτά τα συναισθήματα έφτασαν οι πρώτοι πρόσφυγες το 1919 στο Μπαντέμ Τσιφλίκ, ιδιοκτησία του τούρκου Μπέη, Χατζή Σεκίρ Αγά. Η ονομασία της περιοχής Μπαντεμ Τσιφλικ προέρχεται από τις πολλές αμυγδαλιές, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως καύσιμη ύλη για τις ανάγκες του Βουλγαρικού στρατού κατοχής στα χρόνια 1916-1918. Μπαντέμ στα τούρκικα σημαίνει αμύγδαλο.

Με πολλές ταλαιπωρίες και βάσανα το 1919 έφτασαν  οι πρώτοι 81 πρόσφυγες από την περιοχή της Νικοπόλεως και πιο συγκεκριμένα απότ α χωρια΄Κατοχώρι, Λίτσασα, Ασαρτζούκ (Σαρτζουγώτες), Όβατσουκ, Σαχνά Δερέ, Φε»ιλερέ (εξού και Φειλερώτας), Κοινούκ (εξού και Κο»ινικώτας), Λάπα (εξού και Λαπώτας), Κόρατζα (εξου και Κορατσανός). Έως το 1924 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση των υπολοίπων κατοίκων.

Η αρχική μορφή του χωριού ήταν εντελώς διαφορετική. Όλο και όλο 14 οικήματα. Το κονάκι, το καπνομάγαζο, κάποια μικρά χάνια και παραπήγματα. Το κονάκι όπως και το καπνομάγαζο ήταν αυτά που φιλοξένησαν τους πρώτους πρόσφυγες.

Αργότερα γκρέμισαν τα χάνια και από τα υλικά τους έχτισαν τα δικά τους σπίτια. Σιγά σιγά το χωριό άρχισε να παίρνει μορφή. Αποφασίστηκε που θα γίνει η εκκλησία και το σχολείο. Τα πρώτα σπίτια χτίστηκαν γύρω από το καπνομάγαζο ως τον κεντρικό δρόμο. Από κει και κάτω υπήρχαν έλη που αποξηράνθηκαν την περίοδο 1928-1935. Τα γόνιμα εδάφη αποδόθηκαν στους ακτήμονες των γύρω χωριών για την καλλιέργεια σιτηρών και καπνού.

 Σφίγγοντας τα δόντια έβαλαν τα δυνατά τους και τα κατάφεραν να ριζώσουν σε έναν τόπο, με πολλές αντιξοότητες.

Το υλικό μας ιστορικό και φωτογραφικό προέρχεται απο τον

Πολιτιστικό Σύλλογο Αμυγδαλεώνα

τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά που μας εμπιστεύτηκε και μας το διέθεσε.

Για περισσότερες πληροφορίες και αρχειακό υλικό μπορείτε να επισκεφθείτε την επίσημη σελίδα του Συλλόγου στο facebook.