Καλό καλοκαίρι με ...Ελένη του Ευριπίδη!

Σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι με μια μικρή γεύση από την παράστασή μας....

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ                      ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

Ως φαινόμενο του θερμοκηπίου χαρακτηρίζεται το φαινόμενο θέρμανσης που παρατηρείται στα θερμοκήπια (εξ ου και η ονομασία). Κατά το φαινόμενο αυτό η γυάλινη υπερκατασκευή ή θόλος είναι διάφανη για τη φωτεινή ακτινοβολία, η οποία εισέρχεται στο στεγασμένο χώρο, απορροφάται εν μέρει, διαχέεται και επανεκπέμπεται.

Η κατασκευή όμως είναι αδιαφανής για τη δευτερογενή αυτή ακτινοβολία, η οποία "παγιδεύεται" στο χώρο και τελικά μετατρέπεται σε θερμότητα (αρχή του θερμοκηπίου). Με τον τρόπο αυτό θερμαίνει το εσωτερικό του θερμοκηπίου με αποτέλεσμα να διατηρούνται οι καλλιέργειες πάντα σε κατάλληλη και σχετικά σταθερή θερμοκρασία.

Λίγα λόγια για το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη που σημειώθηκε στην διάρκεια του εικοστού αιώνα, σημαδεύτηκε με την παράλληλη εμφάνιση σημαντικών επιπτώσεων στο ατμοσφαιρικό περιβάλλον, όπως η όξινη βροχή, η καταστροφή του στρατοσφαιρικού όζοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου  περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Βαρόνο Jean Fourier το 1822
Κύριοι υπεύθυνοι του φαινομένου είναι το διοξείδιο του άνθρακα καθώς και άλλες χημικές ουσίες, όπως το μεθάνιο, οι χλωροφθοράνθρακες, το όζον, που συμμετέχουν στον σχηματισμό ενός μανδύα στην Τροπόσφαιρα, ο οποίος αφήνει τις ακτίνες του ηλίου να φθάσουν στη Γη, αλλά εμποδίζει τις εκπεμπόμενες από την επιφάνεια της Γης να επιστρέψουν στο διάστημα

Έτσι η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη διατηρείται τους τελευταίους αιώνες στο επίπεδο των 15 ^οC λόγο του φυσικού φαινομένου του θερμοκηπίου, κατά το οποίο οι υδρατμοί κυρίως απορροφούν μεγάλο μέρος της εκπεμπόμενης από τη Γη υπέρυθρης ακτινοβολίας. Αν δεν συνέβαινε αυτό, η μέση θερμοκρασία θα ήταν γύρω στους -18 ^οC και ο πλανήτης θα ήταν ένας παγωμένος και αφιλόξενος τόπος. Άρα επιζήμιες στην όλη υπόθεση είναι οι δραστηριότητες του ανθρώπου (αποψίλωση των δασών, χρήση ορυκτών καυσίμων, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, συγκοινωνίες, βιομηχανικές εγκαταστάσεις και οικιακή θέρμανση) που αυξάνουν τις συγκεντρώσεις του CO2 και των άλλων αερίων πέραν των κανονικών επιπέδων.

Συνέπειες του φαινομένου

Οι σημαντικότερες συνέπειες είναι:
-Αλλαγή του κλίματος της Γης
-Άνοδος της στάθμης των θαλασσών
-Μείωση των υδάτινων πόρων
-Συμβολή στην εμφάνιση του φαινομένου Ελ Νίνιο(δηλαδή η περιοδική αύξηση της θερμοκρασίας των επιφανειακών υδάτων στον κεντρικό και ανατολικό Ειρηνικό ωκεανό)
-Άμεση επίδραση της θερμοκρασίας

Προτεινόμενα μέτρα

Τα κυριότερα από τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν είναι:
-Μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας
-Μείωση εκπομπής CO2 ανά κάτοικο.
-Αξιοποίηση των καθαρών πηγών ενέργειας (υδραυλική ενέργεια, αιολική, ηλιακή, ενέργεια του μεθανίου, φωτοβολταϊκός ηλεκτρισμός και βιομάζα)
-Χρήση φυσικού αερίου
-Περιορισμός των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου
-Δενδροφυτεύσεις που βοηθούν στην απορρόφηση του CO2, συγκρατούν τα εδάφη και ρυθμίζουν τον κύκλο του νερού.


Πηγές:                                                                                     
el.wikipedia.org
rodia-elafos.gr

Εργασία από τις μαθήτριες:
Ιουλία Στεφανίδου                                                                           
Μαρία Αραμπατζή
Γ1’ Γυμνασίου Αμυγδαλεώνα

Ημερομηνία:
23-1-2013

Μάθημα:
Βιολογία

Φοίνιξ

Ο Φοίνιξ ήταν το πρώτο και ασημένιο νόμισμα που κυκλοφόρησε στο κράτος της σύγχρονης Ελλάδας. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1828 υποδιαιρούμενο σε λεπτά, όπου και αποτέλεσε τη βασική νομισματική μονάδα. Καθορίσθηκε από την Δ' Εθνοσυνέλευση (στο Άργος). Το όνομα του προέρχεται από το μυθικό πουλί Φοίνικα και συμβολίζει την αναγέννηση της Ελλάδας, το σύμβολο που αποτελεί και τον θυρεό* της Φιλικής Εταιρείας.

Ήταν βάρους κατά τα σταθμά της εποχής ενός δραμίου* και 3/8 αυτού, ενώ αποτελούνταν από εννέα μέρη καθαρού αργύρου και ένα μέρος χαλκού. Κυκλοφόρησε σε υποδιαιρέσεις του ενός, πέντε, δέκα, και είκοσι λεπτών, ενώ πέντε Φοίνικες αντιστοιχούσαν σε μία Αιγίδα. Ο Φοίνιξ αντικατέστησε το Οθωμανικό kuruş με την ισοτιμία 6:1 (έξι Φοίνικες προς ένα kuruş*).

Μόνο ένας μικρός αριθμός νομισμάτων κατασκευάστηκε ενώ οι περισσότερες συναλλαγές στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να πραγματοποιούνται με ξένα νομίσματα. Λόγω της έλλειψης πολύτιμων μετάλλων για την κοπή νομισμάτων, η κυβέρνηση δημιούργησε το 1831 τραπεζογραμμάτια αξίας 5, 10, 50 και φοινίκων χωρίς να έχει τα αντίστοιχα κεφάλαια. Το αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί καθολικά από το κοινό. Το 1832, το νομισματικό σύστημα αναμορφώθηκε και δημιουργήθηκε η δραχμή η οποία και αντικατέστησε το Φοίνικα.

 *θυρεός  : έμβλημα κράτους, δυναστείας ή παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας συνήθ. 
σε σχήμα ασπίδας και με διάφορες παραστάσεις: Bασιλικός .

*Δράμι :Το δράμι είναι μονάδα μέτρησης βάρους που χρησιμοποιούνταν στην Ελλάδα μέχρι το 1959. Ένα δράμι στην Ελλάδα ήταν ισοδύναμο με 3,203 γραμμάρια. 400 δράμια ισοδυναμούσαν με μια οκά.Η λέξη είναι αντιδάνειο και προέρχεται από το αραβικό ντιράμ (ή ντιρχάμ), το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από τη αρχαία δραχμή.

Το βάρος του δραμιού ήταν διαφορετικό κατά τόπους:

    3,203 γραμμάρια στην Τουρκία, Ελλάδα και Αλβανία.

    3,06 γραμμάρια στην Περσία.

    3,12 γραμμάρια στην Αίγυπτο.

    2,592 στην Αβησσυνία.

    3,052 στην Τριπολίτιδα και

    4,226 στην Αλγερία

Το ευρώ ως νέο νόμισμα προσδιορίσθηκε, σε σχέση με τη δραχμή με το συντελεστή 3,4075 ενώ ο σωστός συντελεστής ήταν ο 1,363 και ενώ δεν έπρεπε να εισέλθει ένα κύριο νόμισμα αλλά δύο κύρια νομίσματα. Εν προκειμένω ο φοίνικας στις 68,15 δραχμές με την υποδιαίρεσή του και το ευρώ στις 681,5 δραχμές. Συγκεκριμένα η σωστή νομισματική κυκλοφορία κερμάτων και χαρτονομισμάτων έχει ως εξής:

        I.            1 λεπτό (ή ένα μέρος ως ονοματοδοσία) στις 1,363 δρχ. ως κέρμα

      II.            μισή δεκάρα στις 6,815 δρχ. ως κέρμα

    III.            1 δεκάρα στις 13,63 δρχ. ως κέρμα

    IV.            2 δεκάρες στις 27,26 δρχ. ως κέρμα

      V.            1 φοίνικας στις 68,15 δρχ. ως χαρτονόμισμα

    VI.            2 φοινίκια στις 136,3 δρχ. ως χαρτονόμισμα και κέρμα

  VII.            5 φοινίκια στις 340,75 δρχ. ως χαρτονόμισμα

VIII.            10 φοινίκια στις 681,5 δρχ. ως χαρτονόμισμα

    IX.            1 ευρώ στις 681,5 δρχ. ως χαρτονόμισμα

      X.            50 φοινίκια στις 3407,5 δρχ. ως χαρτονόμισμα

    XI.            5 ευρώ στις 3407,5 δρχ. ως χαρτονόμισμα

  XII.            10 ευρώ στις 6815 δρχ. ως χαρτονόμισμα

XIII.            200 φοινίκια στις 13630 δρχ. ως χαρτονόμισμα

XIV.            50 ευρώ στις 34075 δρχ. ως χαρτονόμισμα

  XV.            100 ευρώ στις 68150 δρχ. ως χαρτονόμισμα και

250 ευρώ στις 170375 δρχ. ως χαρτονόμισμα.

Πηγές:
http://el.wikipedia.org , http://taxalia.blogspot.com 
περισσότερα:

        I.            http://eranistis.net/wordpress/%CE%BF-%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84/

Παπαθανασίου Χριστόφορος

Τα παιδιά "διαβάζουν" το δίσκο της Φαιστού από το αναγνωστικό της φαντασίας

Όσα δεν είχαν την ευκαιρία να τον δουν από κοντά, τον άγγιξαν από το γνήσιο αντίγραφό του.... Ο δίσκος κύλησε στα χέρια τους, έκανε στροφές μέσα στη σχολική αίθουσα και λόγχισε τη φαντασία. 

Τα παιδιά μπήκαν σε έναν ρόλο. Γίνανε "αρχαιολόγοι", κομιστές στο φως του πολύτιμου ευρήματος και στη συνέχεια μελετητές του. Στη χώρα της φαντασίας όλα επιτρέπονται.... 

Κόκκινη κλωστή δεμένη και ... φύγαμε! 

   " Είχε βραδιάσει εδώ και ώρα στην όμορφη Φαιστό. Τίποτα δε διέκοπτε τη σιγαλιά της νύχτας. Στο ανάκτορο όλοι είχαν βυθιστεί αποκαμωμένοι σε βαθύ ύπνο. Άλλη μια μέρα είχε περάσει χωρίς να βρέξει. Τι θα απογίνονταν;

   Την ηρεμία της νύχτας διέκοψε το γρήγορο και αποφασιστικό βήμα της μικρής ιέρειας, της Πασιφάης. Ήταν αφοσιωμένη υπηρέτρια της Μεγάλης Θεάς, αυτής που έκανε τη γη να βλαστάνει και έδινε ζωή στα φυτά, στα ζώα και στους ανθρώπους. Αυτής που έφερνε τη βροχή και τον αέρα, το φώς και το σκοτάδι…

   Κατευθυνόταν στο βωμό της που βρισκόταν στο πυκνό δάσος. Σπάνια πήγαιναν εκεί. Προτιμούσαν τη λατρεία στα μεγάλα ανάκτορα. Η Πασιφάη όμως ήταν αποφασισμένη. Στην αγκαλιά της κρατούσε σφιχτά το τάμα της.

   Η πανσέληνος φώτιζε τα βήματά της, τα οποία μπερδευόταν στη μακριά φούστα με τους φραμπαλάδες, που φορούσαν οι ιέρειες. Τίποτα πια δε την πτοούσε. Τελικά έφτασε. Με γρήγορες κινήσεις άναψε τη φωτιά στη βάση του βωμού και ξετύλιξε το τάμα της.

    Ήταν ένας μικρός στρογγυλός πήλινος δίσκος. Τον είχε παραγγείλει κρυφά στους τεχνίτες του παλατιού. Πάνω ζήτησε να του χαράξουν την προσευχή της στη Μεγάλη Μητέρα. Να βρέξει επιτέλους και να σωθούν όλοι, άνθρωποι και ζώα. Γι’ αυτό και στο δίσκο έβλεπες σύμβολα με ανθρώπινες μορφές, ψάρια, πουλιά και έντομα. Όλα τα πλάσματα που περίμεναν τη σωτηρία τους. Ακούμπησε ευλαβικά το δίσκο στο βωμό και έκανε συγκινημένη την δέησή της. Τώρα ανακουφισμένη μπορούσε να γυρίσει στο ανάκτορο ήσυχη."

Καραντέλου Ελένη, Α΄ τάξη 

                                                                                                   

                                                                                                    

Τοπία

Δύο πίνακες διά χειρός Αλεξιάδη Θοδωρή, μαθητή της Α΄γυμνασίου 

Ένας χρόνος μετά

Το ραντεβού κλείστηκε για αμέσως μετά τη σχολική γιορτή. Εντευκτήριο; Μα το Σχολείο, φυσικά. Θέμα συνάντησης; «Brain storm». Και η επιχείρηση «καταιγίδα ιδεών» μόλις ξεκινούσε την τροχιά της.

            Ο χώρος της σχολικής αίθουσας διαμορφώθηκε με γρήγορες κινήσεις, σχεδόν ενστικτωδώς, έτσι ώστε να ταιριάξει με τον ψυχολογικό μας χώρο, που ήταν διαμπερής, ευνοϊκός για περάσματα φρέσκων αγέρηδων. Τα θρανία ενώθηκαν σε ένα τετράγωνο στο κέντρο της αίθουσας και οι καρέκλες τοποθετήθηκαν γύρω του έτοιμες για τους «συνέδρους». Στόχος: η δημιουργία ενός ιστολογίου. Ενός ηλεκτρονικού χώρου που θα μπορούσε πολυτροπικά να γίνει πεδίο έκφρασης  για τον καθένα μας...

«Πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξεκινήσουμε με την ονοματοθεσία.».

Τα κομμένα χαρτάκια σε τύπο δελτίου βγήκαν στην επιφάνεια, μοιράστηκαν και οι προτάσεις  κατατέθηκαν σε ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και χιούμορ.

«Ποιοι θα είμαστε;»

«Ποιοι θέλουμε να είμαστε;» ήρθε  η δεύτερη ερώτηση ως απάντηση.

«Θέλουμε  να πεζοπορούμε…, να βγαίνουμε στις γειτονιές της γνώσης και να τις περιδιαβαίνουμε…»

«Θέλουμε να γράφουμε…

Αυτά που μας προβληματίζουν.

Όσα μας αφορούν.

Εκείνα που μας αρέσουν.

Ίσως και κάποιο πεζογράφημα…»

«Θέλουμε να παίζουμε…

Να διασκεδάζουμε.

Να κάνουμε κάτι διαφορετικό»

«Θέλουμε να δώσουμε ζωή στις σκέψεις μας…

Και χρώμα.

Μπορούμε να εκφράσουμε τις σκέψεις ζωγραφίζοντας….»

«Μπορούμε να γράφουμε και για ποδόσφαιρο;;;;»

            Τα ρήματα σε πλήρη ανυποταξία λόγω ενθουσιασμού για το καινούριο και το άγνωστο που θέλαμε να κατακτήσουμε ήρθαν και ένωσαν τις συλλαβές τους.

Μία νεαρή πεζογράφος πήρε το μαρκαδόρο:

Παίζω

Ζω

Γράφω

«Τι λέτε να είμαστε  οι «Παι-ζω-γράφοι»»;

 Η συ(ν)-ζήτηση είχε φέρει το πρώτο αποτέλεσμά της. Το ιστολόγιο μας είχε ήδη όνομα και νονά.  Και στη συνέχεια ιδέες  και στόχοι πήραν σάρκα και οστά φιλοξενούμενοι στον ηλεκτρονικό του χώρο. Οι «Παιζωγράφοι»  στάθηκαν ήδη  για μια σχολική χρονιά δίαυλος επικοινωνίας και συνδετικός κρίκος μαθητών, μαθητριών, εκπαιδευτικών, γονέων, φίλων. Ο τόπος μας, ο Αμυγδαλεώνας, βρήκε κι εκείνος την ηλεκτρονική γωνιά του όταν αναζητήσαμε το παρελθόν μέσα από παλιές φωτογραφίες και αφηγήσεις των μεγαλυτέρων  και  προσπαθήσαμε με το φωτογραφικό φακό να αποτυπώσουμε  τα ίχνη και τον απόηχo του παλιού στο νέο. Δικτυακοί τόποι ενδιαφέροντες προτάθηκαν. Ενδιαφέροντα φωτίστηκαν. Και κάπως έτσι άρχισε να χτίζεται μια σχέση φιλική με έννοιες όπως  «έρευνα», «αναζήτηση», «πηγές» …

            Ένα χρόνο μετά, με τη νέα σχολική χρονιά, επιστρέφουμε και πάλι, με νέους φίλους στην παρέα μας, τα παιδιά της πρώτης τάξης αλλά και με  κάτι ακόμη. Μια νεογέννητη ιδέα μας, το δεύτερο «παιδί» μας : ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που θα «εκδίδεται» μηνιαία, στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση.

            Η συντακτική μας  ομάδα ήδη εδώ κι ένα μήνα έχει αναλάβει καθήκοντα και τα πρωτόλεια άρθρα μας φιλοξενούνται στο  πρώτο μας τεύχος, το τεύχος Νοεμβρίου.

Γιατί το χασμουρητό είναι μεταδοτικό; Ποιος θησαυρός υπάρχει δίπλα μας και δεν τον γνωρίζουμε; Υπάρχει τράπεζα στην οποία μπορούμε να αποταμιεύσουμε το χρόνο μας; Ποια παγίδα  που «ναρκώνει» τη συνείδησή μας πρέπει να αποφύγουμε; Και πώς μπορούμε εναλλακτικά να αξιοποιήσουμε τον ελεύθερό μας χρόνο εκτός  σπιτιού;

            Όλοι εσείς, οι φίλοι αναγνώστες, είστε προσκεκλημένοι σ’ ένα ταξίδι που ξεκινά Goin’through  σε μουσικά μονοπάτια. Το ανέκδοτο του μήνα για  καλωσόρισμα και φύγαμε!